Plankverhalen II: Orgie met de kleren aan

Ik ben een product van het carnavalsfeest. Vier dagen lang vomeren en hossen met alcohol doordrenkte lichamen was het voorspel van mijn totstandkoming. Noem me de gevallen engel van het dwazenfeest.

Geboren en getogen in de oudste carnavalsstad van Nederland zou ik eigenlijk een feestbeest pur sang moeten zijn. Maar tijdens de polonaise lopen had ik opeens een helder moment. Ik zag wat er gaande was, een orgie met de kleren aan. Schurend staan mensen tegen elkaar, deinend op het ritme van hoempapa muziek. Met grote ogen keek ik rond hoe mannen en vrouwen het bier half in hun mond en half over hun kostuum goten. Oud en jong springen tegen elkaar, maken schunnige opmerkingen en zingen onverstaanbare liederen waar eigenlijk niemand de tekst van kent.

Ik stel me de bijna filosofische vraag, Ben ik één van deze mensen? Geschrokken ren ik het café uit. Struikelend over brakende mensen en kussende stelletjes die op het punt staan nog meer carnavalsproducten te produceren. Ik gooi de deur open en snak naar frisse lucht. Overal om me heen te vrolijke kleuren en kostuums. Wanneer de frisse lucht mijn longen vult begrijp ik ineens mijn afkeur voor deze verkleedpolygamie: Ik ben monogaam.

Beduusd van mijn conclusie fiets ik naar huis. Iedere monogaam van onder de rivieren weet wat er door mijn hoofd ging op dat moment. ‘Volgend jaar moet ik vluchten. Ik moet alvast een wintersportvakantie boeken, ski-lessen nemen en vluchten. Vluchten voor de mensen die maskers nodig hebben, mensen die vier dagen lang niet zichzelf zijn.’ Want carnaval is niet zomaar een feest. Het is een ontsnapping aan de werkelijke wereld. Een trip, een roes waarin iedereen van elkaar houdt, een orgie met de kleren aan. Sinds de dag van mijn verlichting trek ik me jaarlijks vier dagen terug. Met een goed boek of ellenlange films probeer ik de dagen door te komen. ’s Avonds wordt ik zwetend wakker van de hordes feestende mensen die naar huis gaan om het verklede voorspel te verleggen naar hun slaapkamer. En dan baal ik, want ik ben monogaam.