Liever Koning van de Comedy dan Kroonprins van de Vrijheid van meningsuiting

Hij windt er geen doekjes om, dat doet hij nooit maar vanavond zeker niet. Kunnen de Nederlanders zo ver mogelijk achterin gaan zitten? Het is on-Brits en bijna onbeschoft zoals hij met zijn publiek omgaat maar ik geef Hans Teeuwen groot gelijk. Wachtend met een Becks en een baco horen collega Tim en ik de eerste Nederlanders al binnenkomen. “Bier!” Je herkent ze meteen: studentikoos, luidruchtig en al snel bij de bar. Chersonissos all over again. Teeuwen is niet iemand om geruisloos ergens een carrière te beginnen en dan heeft hij liever zelf het grootste woord. Enigszins gepikeerd is hij dan ook wanneer nog voor de eerste zin van zijn nummer ‘Nostredamus‘ de Hollandse nederzetting achterin al halverwege is.

Teeuwen wilde weg uit Nederland. Het land waar hij als artiest al snel uitgroeide tot ster. Zijn absurde humor en talent voor expressief toneelspel sloeg aan bij het Nederlandse publiek. Zijn shows werden goed bezocht, beluisterd en gedownload. Met al die mensen die naar hem luisterden deed hij te weinig moet hij gedacht hebben. Teeuwen had een boodschap en als populariteit die boodschap hielp verspreiden, so be it. Hij haalde in zijn shows uit naar het koningshuis, de joden, de christenen en de moslims. De joden zijn het waarschijnlijk gewend, de christenen weten wel beter en de koningin vond het waarschijnlijk nog grappig ook. Maar de moslims probeerde in te gaan op de optredens van Teeuwen. Hij werd fel bejegend maar in no-time waren de rollen omgedraaid, en bleven de islamitische durfals stotterend achter. Het leverde hen nog wel een TV-moment van het jaar op.

Zijn podium, cabaret, gaf Teeuwen ook alle recht en vrijheid om te beledigen. Het duurde niet lang of Teeuwen werd, al dan niet terecht, in het rijtje Fortuyn, Hirsi Ali en Van Gogh geplaatst. Koning van de vrijheid van meningsuiting Van Gogh en Teeuwen vonden elkaar ook op persoonlijk vlak. En zo werd Hans Teeuwen, mee eens of niet, door de Nederlandse pers gekroond als Prins van de vrijheid van meningsuiting.

De moord op Theo van Gogh was het einde van de Nederlandse carrière van Hans Teeuwen. Terwijl iedereen verwachtte dat Teeuwen de aanvoerdersband van zijn vriend Van Gogh over zou nemen had hij zelf heel andere ideeën. De discussie in Nederland was uit de hand gelopen, hij kende zijn eigen vrijdenkende staatje niet meer terug en zijn leven was hem te lief. Met een provocerende speech nam Teeuwen niet alleen afscheid van een vriend maar ook van zijn publiek.

In Londen is Teeuwen opnieuw begonnen, en zoals het Hans Teeuwen betaamt met een show waarvan je kramp krijgt in je lachspieren. Vol onzinnigheid, absurditeit en zijn vreemde gevoel voor humor. De eerste recensies zijn lovend. En Hans Teeuwen weet; in Londen zit hij goed, want daar hebben ze al een lachwekkende prins.

Update: Fotoblog